W moich historiach jest miejsce na niezręczną rozmowę, złośliwą myśl i śmiech w nieodpowiednim momencie. Lubię być blisko bohaterów — słyszeć ich wymówki, poznawać pragnienia i rozumieć decyzje, nawet te, które trudno usprawiedliwić.
Łączę thriller psychologiczny z grozą i fantastyką. Niepokój narasta pośród zwykłych spraw, a to, co niezwykłe, potrafi przestraszyć równie mocno, jak przyciągnąć. Bohaterowie bywają tego ciekawi. Czasem chcą z tego skorzystać. Nie zawsze wiedzą, kiedy się wycofać.
Zależy mi, żebyś podczas czytania czuł tę niepewność razem z nimi. I żeby nawet po poznaniu prawdy zostało coś, co nie daje spokoju.
Tamara chciałaby po prostu przespać noc. Tymczasem kolejne poranki przynoszą wyczerpanie, wspomnienia niepokojących snów i rysunki, których tworzenia nie pamięta.
Eksperymentalny program badań nad snem wydaje się szansą na odzyskanie normalnego życia. Początkowo rzeczywiście pomaga.
Marek Klein